Uma rosa só - Muriel Barbery
- 6 de mar. de 2023
- 2 min de leitura

“nós andamos neste mundo
no teto do inferno
olhando as flores”
(Kobayashi Issa)
“Do que é mais difícil fazer luto? Do que perdemos ou do que nunca tivemos?”
(“Uma rosa só”, Muriel Barbery)
O livro “Uma rosa só”, de Muriel Barbery, conta a história de Rose, uma mulher francesa que viaja ao Japão para a leitura do testamento de seu pai, até então um total desconhecido. Ao explorar as origens deste pai estrangeiro Rose vai escavando suas próprias raízes.
O tema central do romance é a perda de alguém que nunca se teve. Se já é complexo o trabalho de luto de um ser conhecido e querido que partiu, que dirá o processo - multifásico - que envolve primeiro se familiarizar com esta figura imaginada para, só então, poder elaborar sua perda. Rose precisava antes se apropriar deste pai “inventado”, cultivá-lo dentro de si, para, aí sim, ter condições de podá-lo de sua vida.
Claro que toda relação é um tanto fantasiada, dotada de projeções. O outro nunca é exatamente “o” outro, mas “um” outro, idealizado. A complexidade aumenta quando o enlutado não dispõe de uma narrativa apoiada na vivência de histórias compartilhadas, mas apenas e tão somente um vazio que precisará ser preenchido com elementos enxertados.
Em “Uma rosa só” a personagem principal tem nome de flor e é botânica, ressaltando o amplo uso das flores como imagem para simbolizar a finitude, mas também o potencial transformador do tempo, afinal, “é preciso morrer uma primeira vez para poder realmente nascer” (trecho).
Neste aspecto o livro dialoga com o texto “A transitoriedade”, escrito por Freud em 1915 e publicado em 1916:
“Quanto à beleza da Natureza, cada vez que é destruída pelo inverno, retorna no ano seguinte, de modo que, em relação à duração de nossas vidas, ela pode de fato ser considerada eterna”.
Enquanto me deliciava com as frases lapidadas de imagens poéticas do romance lembrei do filme “A partida”, outra obra prima sobre o tema do luto, sobre a qual já discutimos em atividades da A Casa Frida.
Impossível não associar as duas obras de arte, já que ambas tratam das feridas provocadas pela ausência do pai nas personagens principais (Rose no livro, Daigo Kobayashi, no filme); ambas louvam o poder curativo dos rituais, marcos organizadores da rotina do enlutado e facilitadores de laço social, tão importante no enfrentamento das perdas.
Além disso, as duas obras revelam um Japão cheio de tradições e espiritualidade, terra das cerejeiras e dos haikais, lembrando que as cerejeiras têm uma florada curta, e talvez por isso tão especial, e lembrando também que os haikais são poemas curtos, de apenas três versos cujo tema é, necessariamente, a natureza.
Se no livro as flores são fundamentais para a narrativa, no filme “A Partida” é o elemento pedra que simboliza o transcurso do tempo e a transmissão da herança do pai para o filho.
Muito acresceu-se ao estudo do luto desde Freud. Sabe-se que este trabalho psíquico nunca termina efetivamente, mas se transforma com a fluidez dos afetos e a recombinação das representações em novos sentidos.
Sabe-se, também, o quanto a arte é instrumental neste processo de fazer florescer a tristeza em botão novo.
Por isso, recomendamos a leitura!
Por Paula Mandel

keonhacai hôm trước thấy bạn bè nhắc nhiều quá nên mình cũng bấm vào xem thử cho biết thôi. Mình không ngồi đọc kỹ nội dung hay gì, chủ yếu nhìn cách họ làm giao diện có dễ dùng không. Vừa vào là thấy trang sắp xếp khá gọn, khoảng trắng vừa đủ nên nhìn không bị bí. Mấy phần thông tin được chia thành từng khối rõ ràng, kéo xuống vẫn theo dõi được chứ không bị loạn mắt. Cái mình để ý nhất là thanh menu đặt khá dễ thấy, bấm qua lại giữa các mục không phải mò lâu. Nói chung kiểu lướt vài phút là nắm được trang đang trình bày theo các khối và menu…
Go88 Tr mình thấy người ta nhắc nên cũng bấm vào nghía thử cho biết, chủ yếu coi giao diện họ làm ra sao chứ không có ngồi đọc hết. Lướt một vòng thấy bố cục khá “gọn mắt”, kiểu chia mảng rõ ràng nên kéo xuống không bị rối. Mình để ý mấy tiêu đề như “Cam kết đổi mới và bền vững” được đặt nổi bật, nhìn cái là hiểu hướng họ muốn nói. Phần giới thiệu về Études cũng viết ngắn mà đủ ý, nhấn chuyện kết hợp sáng tạo với chức năng nên đọc nhanh vẫn nắm được. Nói chung cảm giác trang này ưu tiên người xem lướt nhanh, thông tin không bị nhồi. Kéo…
hitclub mấy hôm nay mình thấy bạn bè nhắc nên cũng ghé thử cho biết, kiểu vào xem giao diện ra sao thôi chứ chưa chơi gì nhiều. Vừa mở lên là thấy tông màu trung tính, nhìn khá dịu mắt, không bị loá hay rối. Mình hay ngại mấy trang nhiều hiệu ứng, nhưng ở đây bố cục làm khá thẳng thắn nên mới vào vẫn định hình được chỗ nào để bấm. Lướt trên điện thoại cũng ổn, chuyển qua lại không bị giật hay phải phóng to thu nhỏ liên tục. Mình thích nhất là cách họ chia nội dung theo từng khối rõ ràng, nhìn một vòng là hiểu trang đang sắp xếp theo kiểu block…
https://taigo88j.top/ dạo này thấy nhiều người nhắc nên mình cũng bấm vào coi thử cho biết thôi. Mình không có đọc kỹ nội dung hay lục từng mục đâu, chủ yếu xem giao diện có dễ nhìn không. Vừa vào cái là thấy họ chia bố cục theo từng khối khá rõ, nhìn lướt qua vẫn biết phần nào là thông tin chính, không bị nhồi chữ. Mấy khung thông tin canh theo cột cũng gọn, nên mình kéo xuống một đoạn vẫn không bị rối mắt. Menu để ngay chỗ dễ thấy nên chuyển qua lại nhanh, không cần phải tìm lâu. Nói chung cảm giác dùng nhẹ nhàng vì các khối nội dung tách bạch và menu đặt…
https://o8.luxury/ mình cũng bấm vào thử cho biết vì thấy nhiều người nhắc, kiểu vào xem giao diện ra sao thôi. Ai ngờ vừa load lên là hiện ngay trang báo lỗi “What happened?” nhìn khá dễ hiểu, không kiểu trắng trơn làm mình tưởng mạng có vấn đề. Ở dưới còn có mấy thông tin kỹ thuật như Cloudflare Ray ID với phần IP “Click to reveal”, trình bày theo từng khối nên liếc qua là nắm được đang gặp lỗi gì. Mình thích cái cách họ để tiêu đề ngắn gọn, chữ rõ ràng, không rối mắt dù là trang lỗi. Nói chung mở ra gặp lỗi nhưng vẫn thấy bố cục gọn, nhất là mấy ô thông…