Uma rosa só - Muriel Barbery
- 6 de mar. de 2023
- 2 min de leitura

“nós andamos neste mundo
no teto do inferno
olhando as flores”
(Kobayashi Issa)
“Do que é mais difícil fazer luto? Do que perdemos ou do que nunca tivemos?”
(“Uma rosa só”, Muriel Barbery)
O livro “Uma rosa só”, de Muriel Barbery, conta a história de Rose, uma mulher francesa que viaja ao Japão para a leitura do testamento de seu pai, até então um total desconhecido. Ao explorar as origens deste pai estrangeiro Rose vai escavando suas próprias raízes.
O tema central do romance é a perda de alguém que nunca se teve. Se já é complexo o trabalho de luto de um ser conhecido e querido que partiu, que dirá o processo - multifásico - que envolve primeiro se familiarizar com esta figura imaginada para, só então, poder elaborar sua perda. Rose precisava antes se apropriar deste pai “inventado”, cultivá-lo dentro de si, para, aí sim, ter condições de podá-lo de sua vida.
Claro que toda relação é um tanto fantasiada, dotada de projeções. O outro nunca é exatamente “o” outro, mas “um” outro, idealizado. A complexidade aumenta quando o enlutado não dispõe de uma narrativa apoiada na vivência de histórias compartilhadas, mas apenas e tão somente um vazio que precisará ser preenchido com elementos enxertados.
Em “Uma rosa só” a personagem principal tem nome de flor e é botânica, ressaltando o amplo uso das flores como imagem para simbolizar a finitude, mas também o potencial transformador do tempo, afinal, “é preciso morrer uma primeira vez para poder realmente nascer” (trecho).
Neste aspecto o livro dialoga com o texto “A transitoriedade”, escrito por Freud em 1915 e publicado em 1916:
“Quanto à beleza da Natureza, cada vez que é destruída pelo inverno, retorna no ano seguinte, de modo que, em relação à duração de nossas vidas, ela pode de fato ser considerada eterna”.
Enquanto me deliciava com as frases lapidadas de imagens poéticas do romance lembrei do filme “A partida”, outra obra prima sobre o tema do luto, sobre a qual já discutimos em atividades da A Casa Frida.
Impossível não associar as duas obras de arte, já que ambas tratam das feridas provocadas pela ausência do pai nas personagens principais (Rose no livro, Daigo Kobayashi, no filme); ambas louvam o poder curativo dos rituais, marcos organizadores da rotina do enlutado e facilitadores de laço social, tão importante no enfrentamento das perdas.
Além disso, as duas obras revelam um Japão cheio de tradições e espiritualidade, terra das cerejeiras e dos haikais, lembrando que as cerejeiras têm uma florada curta, e talvez por isso tão especial, e lembrando também que os haikais são poemas curtos, de apenas três versos cujo tema é, necessariamente, a natureza.
Se no livro as flores são fundamentais para a narrativa, no filme “A Partida” é o elemento pedra que simboliza o transcurso do tempo e a transmissão da herança do pai para o filho.
Muito acresceu-se ao estudo do luto desde Freud. Sabe-se que este trabalho psíquico nunca termina efetivamente, mas se transforma com a fluidez dos afetos e a recombinação das representações em novos sentidos.
Sabe-se, também, o quanto a arte é instrumental neste processo de fazer florescer a tristeza em botão novo.
Por isso, recomendamos a leitura!
Por Paula Mandel

98WIN mình mới ghé thử vì thấy bạn bè nhắc hoài, kiểu vào xem cho biết chứ chưa chơi gì. Vừa mở trang chủ lên là thấy họ chia nội dung thành từng khối khá rõ, kéo xuống đọc không bị rối mắt. Mình để ý nhất đoạn nói về link dự phòng để tránh nghẽn giờ cao điểm (tầm tối hay bị lag ở mấy chỗ khác), đọc qua thấy cũng hợp lý. Ngoài ra phần bảo mật họ để khá lộ, có nhắc SSL 256-bit với OTP nên ai quan tâm là nhìn thấy ngay, không phải mò trong mấy mục phụ. Nói chung cảm giác là họ viết tiêu đề to, tách box gọn gàng nên lướt…
https://hiperbet.br.com/ eu entrei rapidinho só pra ver qual era a cara do site e achei bem de boa de navegar. Não parece aquelas páginas cheias de coisa pulando na tela; aqui dá pra bater o olho e entender onde estão as infos principais. O que eu curti foi eles deixarem bem explícito que é um portal independente, então não rola aquela confusão de achar que tá no site oficial. Também reparei que a parte da licença federal ativa aparece destacada num bloco de informações, com número e data, sem precisar caçar no rodapé. Os textos são curtinhos e separados por títulos, e esse box de licença fica bem visível no meio da página.
mm88 mình thấy bạn bè nhắc hoài nên cũng ghé vào coi thử cho biết thôi. Mình không đăng ký hay nạp gì, chỉ xem giao diện với cách họ sắp xếp nội dung. Cảm giác đầu tiên là trang nhìn khá dễ chịu, chữ rõ và các khối thông tin tách ra gọn nên lướt không bị rối mắt. Mình để ý họ có mục giải đáp câu hỏi thường gặp đặt riêng, đọc nhanh là nắm được vài quy định cơ bản kiểu mỗi người chỉ được 1 tài khoản, khỏi phải mò trong mớ bài dài. Kéo xuống cũng thấy phần bài viết nổi bật mới nhất trình bày theo cụm, nhìn phát biết cái nào là…
keonhacai hôm trước thấy bạn bè nhắc nhiều quá nên mình cũng bấm vào xem thử cho biết thôi. Mình không ngồi đọc kỹ nội dung hay gì, chủ yếu nhìn cách họ làm giao diện có dễ dùng không. Vừa vào là thấy trang sắp xếp khá gọn, khoảng trắng vừa đủ nên nhìn không bị bí. Mấy phần thông tin được chia thành từng khối rõ ràng, kéo xuống vẫn theo dõi được chứ không bị loạn mắt. Cái mình để ý nhất là thanh menu đặt khá dễ thấy, bấm qua lại giữa các mục không phải mò lâu. Nói chung kiểu lướt vài phút là nắm được trang đang trình bày theo các khối và menu…
Go88 Tr mình thấy người ta nhắc nên cũng bấm vào nghía thử cho biết, chủ yếu coi giao diện họ làm ra sao chứ không có ngồi đọc hết. Lướt một vòng thấy bố cục khá “gọn mắt”, kiểu chia mảng rõ ràng nên kéo xuống không bị rối. Mình để ý mấy tiêu đề như “Cam kết đổi mới và bền vững” được đặt nổi bật, nhìn cái là hiểu hướng họ muốn nói. Phần giới thiệu về Études cũng viết ngắn mà đủ ý, nhấn chuyện kết hợp sáng tạo với chức năng nên đọc nhanh vẫn nắm được. Nói chung cảm giác trang này ưu tiên người xem lướt nhanh, thông tin không bị nhồi. Kéo…